همایش

 

نخستین همایش

 سدهای بزرگ؛ پیامدها و جایگزین ها

 

همایش " سدهای بزرگ؛ پیامدها و جایگزین ها " روز 1شنبه 29اردی بهشت 1387 از ساعت 17 ــ 20 برگزار خواهد شد .

این همایش که به همت گروه " دوست داران میراث فرهنگی و محیط زیست ایران " و" گروه دیده بان کوهستان " از انجمن کوه نوردان ایران برپا می شود، به بررسی پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی ناشی از ساخت و بهره برداری از سدهای بزرگ و نیز نتایج مخرب آن ها بر روی میراث فرهنگی خواهد پرداخت .

ساخت سدهای بزرگ که همواره از سوی دولت مردان به عنوان شاخص توسعه مطرح بوده است؛ آثار مخرب ناگواری بر محیط زیست خواهد داشت. تخریب بستر رودخانه ها، به زیر آب رفتن زمین های بکر و حاصل خیز بالا دست، خشک و شور شدن و در نتیجه غیر قابل کشت شدن زمین های پایین دست سدها؛ تغییر زیست بوم در طول مسیر رود، به ویژه منطقه ی حوضه ی آب ریز آن، پیامدهای آن برای جوامع انسانی که سالیان سال در کناره ی این رودها زیست و بنیان های خود را استوار نموده اند و ... همه و همه نقش تعییین شده ی ساخت این سدها را به چالش می کشد.

همچنین از آن رو که تمدن های بزرگ همواره در کنار رودخانه ها شکل گرفته اند، ساخت سدها، تهدید جدی برای میراث فرهنگی محسوب می شود، نمونه های آن را در سدهای کارون، سیوند، سلمان فارسی و.... شاهد هستیم .

این همه در حالی روی می دهد که روش های جایگزین سودمندتر و کم آسیب تری برای مدیریت آب موجود است؛ که پیشینه ی روش های از این دست در سرزمین همواره کم آبی چون ایران به هزاره ها پیش می رسد؛ هم اکنون نیز کارشناسان و متخصصین ارزشمندی در اختیار داریم که با قدر دانستن آنان و استفاده از تجارب و دانشی که در اختیار دارند، می توان آینده ای بهتر را  برای این مرز و بوم ترسیم کرد.

امید که از این پس با نگاهی علمی و میهن دوستانه در اجرای پروژه های ملی از روند تخریب محیط زیست و یادمان های گرانقدر فرهنگی مان جلوگیری کنیم، یادمان هایی که بخش مهمی از هویت ملت ما به شمار می روند و امانت هایی هستند گرانبها در دست نسل امروز

 

سخنرانان :

محمد سعید کدیور عضو کمیسیون سدهای جهان و شبکه ی بین المللی رودها و مدیر ترجمه ی کتاب سدها و توسعه

 

محمد درویش     سد بسازیم اما در کدام اولویت؟

عضو هیات علمی موسسه ی تحقیقات جنگل ها و مراتع

 

فاطمه ظفر نژاد   سازه محوری در عرصه ی مدیریت آب

 پژوهشگر در زمینه ی آب

 

عباس محمدی    سدها، ذهنیت ها و واقعیت ها

 مدیر گروه دیدهبان کوهستان

 

رضامرادی غیاث آبادی   در تنگه بلاغی هنوز فرصت هست

 نویسنده و پژوهشگردر زمینه ی  باستان شناسی

 

مهدی فریور    توجه به حقوق فرهنگی ملت در توسعه ی آبادانی کشور

 کارشناس ارشد راه و ساختمان

 

زمان : یکشنبه 29 اردیبهشت از ساعت 17 تا 20

مکان : تهران - خیابان نجات اللهی(ویلا) ، بین طالقانی و کریم خان ، نبش خیابان ورشو ، خانه ی شهریاران جوان ، آمفی تاتر شماره ی دو

برگزار کنندگان: دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست ایران   دیده بان کوهستان/انجمن کوه نوردان ایران

برای کسب اطلاعات بیشتر از طریق تلفن ها ی 66712243 ( انجمن کوه نوردان ایران- از ساعت 10 تا 18 ) یا 09127045517 ( آقای خسروی ) تماس بگیرید

ما

علیه تخریب محیط زیست 

وبلاگ معترضان به تخریب محیط زیست

علیه تخریب میراث فرهنگی 

وبلاگ معترضان به تخریب میراث فرهنگی

علیه آبگیری سد سیوند 

وبلاگ معترضان به روند مخرب سد سازی

منشور

  منشور دوست داران میراث فرهنگی و محیط زیست ایران

میراث فرهنگی و محیط زیست، سرمایه های ملی و تجدید ناپذیر سرزمین ایران بوده و دستیابی به توسعه ی پایدار جز در سایه ی پاسداری از این داشته های ارزشمند ممکن نیست .

در راستای ایفای مسئولیت های شهروندی و از آن جا که :

1. طبیعت و محیط زیست سالم ، بستر حیات و لازمه ی توسعه ی پایداراست .

2. سلامت محیط زیست ، نقش اساسی و تعیین کننده ای در سلامت جسمی و روانی افراد جامعه دارد .

3. یادگارهای فرهنگی ، نماد های ملیت ، فرهنگ و تمدن، حیات و تفکر جامعه و دربردارنده ی تجارب تاریخی و عامل وحدت اقوام ایرانی و تقویت و پیوستگی حافظه ی تاریخی ایرانیان هستند .

* 4. یادگارهای فرهنگی و طبیعی ، متعلق به تمام ایرانیان -فارغ از قومیت، نژاد و مذهب - و مورد احترام همه ی آنان مي باشد. این یادگارها امانت گذشتگان و از آن آیندگان است و همه در برابر نگهداری از آن ها مسوولند.

5. مدیریت و بهره برداری صحیح از استعداد های طبیعی و فرهنگی ، ضمن ایجاد اشتغال ، موجب ارتقا و بهبود وضع اقتصادی جوامع در سطوح محلی ، منطقه ای و ملی خواهد شد .

6. پاسداری از میراث فرهنگی و محیط زیست هر کشوری در حکم پاسداری از منافع ملی مردم آن سرزمین است.

ما برای حفظ، محیط زیست و میراث فرهنگی کشور به بهترین نحو و دست یابی به جایگاه واقعی این مهم، خواستار عملی شدن موارد زیر هستیم :

1. توجه به نقش ویژه ی آموزش و پرورش در ایجاد حس تعهد و مسئولیت پذیری در میان افراد جامعه ، به منظور حفظ و نگهداری از طبیعت، محیط زیست و میراث فرهنگی .

2. حفظ حریم قانونی سواحل رودخانه ها ، دریاچه ها، دریا ها و جلوگیری از هر گونه ساخت و ساز، یا استقرار صنایع آلاینده در این مناطق و یا مجاورت آنها .

3. مدیریت صحیح منابع آبی و استفاده ی به جا از روش ها و فناوری ها ی نوین در ذخیره سازی ، انتقال و استفاده از آب در همه ی مصارف .

4. پرهیز از ساخت سد های بزرگ بعنوان یکی از بزرگترین خطرهای پیش روی سلامت و حیات رودخانه های ایران و استفاده از روش های جایگزین همچون آبخیز داری، آبخان داری، ساخت آب بند ها و ديگر شيوه هاي مدرن مديريت آب

5. جلوگیری از هرگونه ساخت و ساز و دخل و تصرف در حریم جنگل ها، پارک های ملی، مناطق حفاظت شده و مکان های باستانی و ممانعت از استقرار صنایع آلاینده در این مناطق .

6. تهیه و ارائه ی گزارش ارزیابی تاثیرات ِ زیست محیطی، میراث فرهنگی و اجتماعی، برای هر یک از طرح های عمرانی در هر سطحی که باشند، از سوی مسوولین و دست اندرکاران.

7. حفاظت و نگهداری از پارک های ملی و مناطق حفاظت شده و توجه ویژه به گونه های نادر جانوری و گیاهی ِ در معرض خطر.

8. انتقال صنایع و کارخانه های آلاینده از مراکز شهری به مکان هایی دور از مناطق مسکونی که باتوجه به روش های نوین مکان یابی، از نظر زیست محیطی مناسب شناخته شوند.

9.تلاش پایدار و علمی توسط نهادهای مسوول در راستای کاهش آلاینده های زیست محیطی با استفاده از فناوری های نوین.

9. تغییر و اصلاح الگوهای مصرف به منظور کنترل و کاهش مصرف مواد اولیه و فرآورده های آلاینده ی محیط زیست. تهیه، بررسی و اجرای طرح های جامع جهت بازیافت مواد مصرفی، زباله های شهری و صنعتی.

10. اصلاح قوانین موجود و تصویب قوانین نوین و مکمل در حوزه ی میراث فرهنگی ومحیط زیست کشور، به منظور برخورد جدی با متجاوزین به حریم سواحل، جنگلها، مناطق حفاظت شده، و تخریب و قاچاق آثار باستانی بر اساس قانون.

11. احترام به آداب و رسوم ، فرهنگ و نمادهای مورد احترام همه ی اقوام ایرانی بدون هرگونه تبعیض نژادی و مذهبی .

12. توسعه ی کاوش ها، مطالعات و بررسی های باستان شناسی پیرامون مناطق مستعد و مناطقی که تا کنون کمتر مورد توجه قرار گرفته اند، توسط نهادهای مسوول.

13. افزایش و تسریع کاوش های نجات بخشی به منظور جلوگیری از تخریب و نابودی آثار باستانی در معرض خطر .

14. اختصاص بودجه ی کافی جهت حفاظت و مرمت آثار ثبت شده. و ثبت تمامی آثار ارزشمند موجود .

15. تهیه و تنظیم طرح جامع گردشگری و افزایش امکانات رفاهی و تسهیل دسترسی به مناطق هدف ، با رعایت اصول و استاندارد های لازم.

16. توجه به نقش منحصر به فرد بومیان در حفظ و نگهداری از آثار باستانی و فرهنگی ، زیست بوم های ارزشمند و گونه های گیاهی و جانوری. آموزش بومیان، حمایت و ترغیب آن ها با توجه به انگیزه های آنان، به منظور حفاظت و نگهداری از طبیعت ، میراث فرهنگی و محیط زیست.

17. رعایت همه ی معاهدات و کنوانسیون های بین المللی در حوزه ی میراث فرهنگی و محیط زیست، که با به تصویب رسیدن در مجلس شورای اسلامی در حکم قوانین داخلی هستند و دولت موظف به رعایت آنها است .

از آن جمله اند : اعلامیه ی جهانی حقوق بشر1948 ، اعلامیه ی محیط زیست و توسعه ی ریو دو جانیرو1992 ، منشور حفاظت و مدیریت میراث فرهنگی ICOMOS1990 .

18. توجه به آرا و نظرات کارشناسان مستقل و گروه های مردمی - به عنوان كساني كه بدون هيچ انتفاعي تنها دغدغه اشان بهبود وضع موجود است- و دخیل کردن نظرات آن ها در تمام تصمیم گیری هایی که به نوعی بر طبیعت، محیط زیست و آثار فرهنگی موجود تاثیر گذار هستند.